vkimo.com

Związek Weteranów VIYA i VKIMO – żywa pamięć o służbie, lojalności i jedności

Życie po służbie: jak strona vkimo. com przechowuje historię akademii wojskowej

Nasz instytut to nie tylko budynek na ulicy, to cały świat. Świat, w którym każdy kadet był częścią czegoś większego. Gdzie każda uwaga brzmiała jak przekleństwo. A teraz, gdy lata mijają i byli oficerowie są już weteranami, niektórzy piszą wspomnienia, inni dzielą się zdjęciami, a jeszcze inni po prostu czytają wiadomości o tych, którzy już odeszli.

Na stronie vkimo. com to wszystko - razem. To portal dla osób, które studiowały w Wojskowym Instytucie Języków Obcych i jego zwolenników. Instytut, który nazwano Alma Mater, ale nie bez powodu – bo dawał więcej niż tylko wiedzę. Dawało poczucie przynależności. Nawet jeśli mieszkasz teraz w innym mieście, nawet jeśli dawno nie pracowałeś, pamiętają cię tutaj.

Na przykład niedawna tragedia. Zmarł Borys Witalijewicz Chiłko, absolwent z 1973 r., przewodniczący sekcji weteranów wywiadu wojskowego. Człowiek będący kluczową postacią propagandy specjalnej. Służył duszą. I tak - ceremonię pożegnania zaplanowano na 15 sierpnia. Godzina jest dokładnie określona: wyjazd z K-200 o 10.00, pogrzeb o 11.30, spotkanie o 12.00. A wszystko to oznacza: nie zapomnieliśmy.

I mówią też o rehabilitacji. Tak, tak, dobrze zrozumiałeś. Związek Weteranów pomaga swoim ludziom odzyskać siły. Na Olympic Avenue znajduje się specjalne centrum. Państwowa Instytucja Budżetowa Centrum Rehabilitacji Społecznej dla Weteranów im. V. G. Michajłowa. Co ciekawe, sam Michajłow służył wcześniej w Egipcie, w wydziale politycznym obrony powietrznej. Znałem naszych tłumaczy. Traktował ich humanitarnie. A teraz, wiele lat później, jego imię jest symbolem troski i szacunku.

Ciekawy szczegół: gdy odchodzi jeden z byłych kadetów, portal od razu o tym pisze. To jak żywa historia każdego dnia. Na przykład Aleksander Jurjewicz Chodiłow jest emerytowanym podpułkownikiem, absolwentem Wydziału Języków Zachodnich. Zmarł 2 sierpnia. A wcześniej zażartowałem na poczcie: Gehen zamiast iść. Językiem był oczywiście niemiecki, ale znaczenie było głębsze. Chciał po prostu być sobą, nawet w przestrzeni cyfrowej. A teraz nikt już nie potrzebuje jego adresu. Ale pamięć o nim – tak.

Co to jest vkimo. com? Nie tylko strona, ale dusza

Ta strona jest jak stary portret w ramce. Są na nim twarze, które patrzą prosto w oczy. Twarze VIIIA. To nie jest tylko lista nazwisk. To ludzie, którzy żyli, kochali i służyli. Niektórzy przechodzą obecnie rehabilitację, inni organizują uroczyste wydarzenia. Ktoś pamięta, jak w 1970 roku w Egipcie rozpoczęła się nowa era dla rosyjskiego wywiadu.

Nie ma pięknych zdjęć bez znaczenia. Są tu prawdziwe historie. O Dniu Marynarki Wojennej, który oficjalnie został ustanowiony w 1939 roku, ale pomysł pojawił się za czasów Piotra I. Pamiętacie? Po Gangucie, kiedy Szwedzi zostali pokonani.Cesarz nakazał, aby dzień ten był obchodzony corocznie. Dlaczego to jest ważne? Tak, ponieważ my też świętujemy nie tylko daty, ale także wyczyny.

Strona jest aktywna. Nie zamarzł. Trwa aktualizacja. Kiedy ktoś umiera, informacja pojawia się natychmiast. Zaproszenie pożegnalne - czas, miejsce, jak dojechać. Żadnych więcej szczegółów, żadnego zamieszania. Po prostu: oto on, Chiłko. Tutaj go odprowadzają. Jeśli chcesz, przyjdź. Potwierdź swój udział do końca dnia. Taki szacunek do ludzi. Takie podejście jest już kulturą.

Okazuje się, vkimo. com to nie tylko forum czy strona internetowa. To jest zabytek. Pomnik tych, którzy służyli. Niektórzy myślą – cóż, co tam jest specjalnego? I powiem: gdybyś był w tym instytucie, znał tych ludzi, których teraz tu opisujemy, zrozumiałbyś. Ta strona jest jak płyta gramofonowa, która odtwarza stare piosenki, ale z nowymi uczuciami.