vakin.livejournal.com

İşte yine herkesin kendi hikayesini yazabileceği canlı bir LiveJournal. Şablon yok, otomatik içerik yok, yalnızca bir kişi ve onun düşünceleri var. Web sitesindevakin. canlı dergi. com'da blog yazılarından daha fazlasını bulabilirsiniz; burası idealizmin gerçeklikle buluştuğu, geçmişin anısının bugünle iç içe geçtiği bir yerdir.

Vakin kim?

Görünüşe göre bu kişi, hâlâ dünyanın değiştirilebileceğine inanan orta yaşlı bir idealist. Sayfası yatağın altından çıkarılan eski bir deftere benziyor: küçük şeylerle, anılarla ve bazen de tuhaf düşüncelerle dolu. Ama güzelliğin yattığı yer burası. Kiev hakkında, Maidan hakkında, tarih hakkında, insanlar hakkında - zaferin arkasında saklanan veya unutulmuş ama önemli olanlar hakkında yazıyor. Acele etmiyor, bağırmıyor ama dürüst konuşuyor. Hatta bazen çok sessiz, hatta neredeyse bir fısıltı gibi geliyor ama sesi yüksek çıkıyor.

Bu blog ne işe yarıyor?

Sitedeki girişler reklam amaçlı değildir. Bu kişisel. Örneğin, bir gönderi Kiev'deki çatışmaların en etkileyici 60 fotoğrafına ayrılmıştır. Evet evet şehrin hem acıyı hem umudu soluduğu o anlar. Yazar bunları dikkatlice kronolojik olarak topladı. Drama yok, sadece gerçekler. Ve sonra - +60 ve Çöküş. Sanki arşive kendiniz geliyorsunuz, kutuyu açıyorsunuz ve içinde tüm gerçekler var.

Bir diğer konu ise Bulgakov Müzesi. Gerçek analizin başladığı yer burasıdır. Soru: Rus İmparatoru Müzesi kapatılmalı mı? Öncelikle, bu bağımsız bir nesne değil - Kiev Tarihi Müzesi'nin bir şubesi. Ve burada şu soru ortaya çıkıyor: Sebeplerini açıklamadan konsepti değiştirmek mümkün mü? Yazar bundan şüphe ediyor. Soruyor: Peki bir kişiyi diğeriyle değiştirirsek bu adil olur mu?

Yazarın suçlama veya savunmadan çok bu konu hakkında düşünmek istemesi ilginç. Uzun zamandır unutulmuş olan Listovnichy'den, Koshits'ten bahsediyor. Peki onlar gerçekte kim? Neden onları şimdi hatırlamanız gerekiyor? Belki de hafıza başka bir mücadele türü olduğundandır?

Burada kim yaşıyor?

Burada trend yok ama insanlar var. Ünlüler değil, sadece ilginç kaderleri olan sıradan insanlar. Örneğin gerçek isimlerini neredeyse hiç kimsenin bilmediği Ukraynalı müzik yıldızları hakkında bir yazı. Kamenskikh, Barskikh, Ognevich - hepsi büyük bir şeye dönüştü, ama ondan önce nasıldılar? Ne tür ebeveynler? Hangi çocukluk? Bütün bunlar biraz garip görünüyor ama birdenbire çok önemli hale geliyor.

Bilim adamları hakkında bir makale bile var. Evet evet icatları her yerde olanlardır. Igor Sikorsky, helikopter, dev uçaklar. Bütün bunlar Ukrayna'dan. Ve şimdi kendisi ABD'de. Peki itirafı nerede? Şükran nerede? Basitçe yazılmıştır: ABD'ye göç etti. Acı yok, nostalji yok. Sadece bir gerçek. Ama arkasında daha fazlasının olduğunu hissediyorsunuz.

Ve ayrıca Repin. Rusya'nın kendisine tahsis ettiği aynı sanatçı. Ve şimdi Fin galerisi Ateneum onu ​​Ukraynalı olarak tanıdı. Bunun gibi.Gürültü yok. Sadece belgeler, tarihi gerçekler. Ve burada yine şu soru var: gerçekte kim kime ait?

Genel olarak site çalışıyor. O yaşıyor. Nefes alıyor. İdeal değil. Bazen fikrin tam olarak tamamlanmadığı görülüyor. Eksik virgüller var. Bazen kendini tekrarlarsın. Ama onu gerçek kılan da bu. Burası bir reklam portalı değil. Burası birisinin mecbur olduğu için yazdığı bir yer. Ya da belki sadece unutulmamak istiyordur.